In de winkel waar ze rolstoelen verkopen in ARRECIFE (de drukke hoofdstad van Lanzarote) kan ik niet binnen (trede van minstens 25 cm), ik kreeg de slappe lach toen ik dat zag. En bij de terugreis kon ik niet binnen in de burelen TRASMEDITERANEA, ARRECIFE om mijn boarding pass af te halen....
Arrecife, Ticket bureau ferry's, niet voor rolwagens

In TIAS en PUERTO DEL CARMEN werd ik ongelofelijk brutaal behandeld, daar waar de engelsen "business" (TIAS) doen en daar waar de geïrriteerde, verbrande touristen bedrogen worden (PUERTO DEL CARMEN) Puerto del Carmen:vol apotheken en privé klinieken........

In Puerto Calero in de auto internetten...... zo wijs en alles is nieuw en dus bereikbaar met rolwagen, zelfs de publieke toiletten. De Europese wetgeving wordt hier toegepast.

Bij mijn TWEEDE bezoek is alles al veel beter op vlak van communicatie. Nu kan ik in de auto internetten in Teguise vlak voor de deur van een sportwinkel (zie link Nomads-land).
Het plaatsen van de auto voor de nachten gebeurt nog steeds meestal in Famara alwaar ik een ware strijd voer tegen zandstormen en ik dikwijls vlak naast grote bouwwerken sta waar lawaai en stof hoogtij vieren. Ik hoop nog steeds een leegstaande garage te huren zodat ik niet steeds op straat terecht kom.
Een ander alternatierf is op de parking naast het huis van Mick Gonnel (Steel Art) maar daar staat de auto scheef en is het 's nachts bitter koud omdat Teguise in de "bergen" ligt en de noorderwinden eerst ontvangt.

Het meest hartverscheurende in deze reis is het grote aantal technische problemen die allemaal voortspruiten uit onverschilligheid en/of incompetentie van beroepsmensen die ik duur betaalde om al mijn technische benodigdheden te installeren en te onderhouden. Dit neemt enorm veel energie en geeft me veel zorgen, ook en misschien hoofdzakelijk op financieel vlak. Gelukkig heb ik een aantal degelijke techniekers leren kennen die bereid zijn aan een zacht prijsje te zoeken naar de oorzaak van de problemen en ze op te lossen..... Het meest schandalige vind ik -en mijn helpende techniekers - dat ik geen handleiding heb voor een installatie die in totaal rond de 10.000 euro kost. Als men tegenwoordig een webcam van 25 euro koopt krijgt men er automatisch een handleiding in 4 talen bij, maar wij, de minder validen die hulpmiddelen nodig hebben krijgen geen respect. Wij worden beschouwd als te dom om een handleiding te lezen en dus niet in staat op reis te gaan. Hoe meer we betalen des te meer proberen ze ons afhankelijk te maken. Zelfs mijn vraag voor een het jaarlijks onderhoud van de autolift werd genegeerd - heb het uiteindelijk met veel pijn en ergernis zelf gedaan, en, de pas geïnstalleerde semi automatische ontkoppeling  werkt niet! Ik heb al meer dan 100 euro werkuren moeten betalen aan techniekers die na veel zoeken en scharrelen concluderen "zonder handleiding is dit onmogelijk te regelen".

Ik geef toe, het is zeer moeilijk op praktisch vlak maar op sociaal vlak is het een paradijs voor mij (zie "de maten") een warm klimaat dé belangrijkste faktor om mijn karkas te dragen en de ziekte die mijn botten kapot maakt te stabiliseren.