DE REIS (28/12/05)
Een vriend die het verhaal van de heenreis las, schreef:"jij bent een hemeltergende optimist".

Een reis die onbeschrijfelijk koud was doorheen FRANKRIJK en SPANJE verliep uitstekend zonder sneeuw. Bij aankomst in TARIFA (zuidelijkste puntje van Spanje) was het even koud als in het noorden. Gedurende één week verschanste ik me in mijn verwarmd stulpje op wielen. Nergens een cybercafé te vinden zelfs geen doodgewoon telefoon hokje. Daarvoor moest ik in de bijtende kou naar een of andere stad rijden en de stress volle Spanjaard vragen om hulp....
Op de camping waar ik vijf dagen verbleef heeft men elke dag een andere ramp gefabriceerd met balken half weg gegeten van de wormen en ondersteund door bakstenen. Na een paar hamerslagen in mijn rug bij het proberen van die rampen om dicht bij de open haard te geraken bleef ik wijselijk in mijn rollend stulpje. 'S Nachts 3 graden, op nat gras aan de Atlantische oceaan! Dus besloot ik mijn wachttijd voor de boot in de buurt van Cadiz door te brengen en vond een camping achter de duinen LAS DUNAS , gemiddeld 3 graden warmer en geen vochtigheid van gras en zee.

overal loopt een mens verloren in de kabels.....
omvormer, batterijen laders rolwagen/computer, mobiele telefoon
mijn "keuken"

Eindelijk, 7 januari klaarstomen voor de boot die er 36 uur over doet om naar Las Palmas te brommen. Een speciale cabine werd me spontaan aangeboden en bleek uitstekende accommodatie te zijn, op 3 meter van de ingang van het restaurant. Het zou niet lang duren vooraleer ik snapte waarom zo dicht. Van zodra ik naar het restaurant reed werd ik duizelig en een paar minuten later had ik al het zakje vol gebraakt. De "camarero" begreep wat er gebeurde, begeleidde me snel naar de cabine, stak een stok tussen de deur - en, minuten later stond hij daar met een plateau gegrilde vis, aardappelpuree, fruit en een strip pillen tegen zeeziekte."We zijn dat hier gewoon, het wiegen van de boot en van de rolstoel maakt het je onmogelijk zeeziekte te bestrijden zonder pillen. Je neemt die pil om de twaalf uur en we brengen je eten naar de cabine. Nu neem je eerst die pil en start je onmiddellijk te eten" voegde hij toe aan zijn snelle optreden.... voilà daar zat ik dan 36 uur in mijn cabine, om de haverklap een bord voedsel voorgeschoteld in mijn kooi. Op het dek kon ik niet om te roken dus werd dit een vastenperiode op vlak van nicotine. Ik riskeerde wel om de paar uur een cigarke in de badkamer "perfect geïnstalleerd voor rolstoelgebruikers"! De cabine heeft een tweede bed voor een assistent ("buddy" noem ik dat) maar die heb ik nu niet.
naar dek dubbele ramp badkamer perfect

opgepast: gevaarlijk gladde vinyl vloer
Overal ter wereld is DOUCHEN het gevaarlijkste, evengoed voor de gezonde goed functionerende mens als voor de krakende karkas en zelden wordt eraan gedacht "anti slip" vloeren erin te leggen.

Na 12 uur in de storm - ik vreesde dat mijn rollend huisje ging gaan vliegen - van LAS PALMAS aan de haven wachtend op de volgende boot arriveerde ik in een rolstoel onvriendelijke boot en verongelukte me bijna over de kettingen van de garage om aan de lift te geraken, na eerst nog een dwarsbalk te trotseren met vier dragers...
Gelukkig verscheen er een camarero die zag hoe bleek en bevend, totaal verbouwereerd ik in het midden van de gang zat. Geruststellend zei hij:"wees gerust ik ben hier en blijf in contact met je tot het einde van de rit, wat heb je nodig?"Ik vertelde dat ik geen cabine had, volgens het reservatie bureau hadden ze geen cabines waar ik binnen kon. Die schone jongen in blauw uniform trok zijn schouders op, haalde een sleutel uit zijn zakken en loodste me naar de beste cabine, ideaal en uitsluitend voor rolstoelen. Na acht uur slapen en een heerlijke douche kwam ik fris en gezwind aan in LANZAROTE, gemiddeld 20 graden warmer dan in het noorden Oef!.

De tweede reis verliep uitstekend, maar ik zat wel zeven dagen in de gietende regen om tot Cadiz te rijden.
Op de boot was het fantastisch, geen zeeziekte, toffe mensen en complete zelfstandigheid een maal ik in de cabine geloodst werd.

Het blijft een lange reis maar het verschil voor mijn karkas is verbazingwekkend, zo veel minder pijn en stijfheid als het warm en droog is.