Afgelegen "middeleeuws" FAMARA, waar de maten me aansluiten op electriciteit, het is heerlijk vertroeteld te worden door aangenaam gezelschap, boeken, DVD's, lekker warm eten, interessante gesprekken, dit allemaal van uit de auto midden in het dorp! Het uitverkoren dorpje om te leven van mijn geestesverwanten is veruit het beste van vibraties en vriendelijkheid. Ik stond vlak voor de "super mercado" en de lokale bar "El Chiringuito" en voelde me soms net een circusattractie. Ik ben uitstekend georganiseerd in mijn auto, warm, gezellig en alleen maar mijn afhankelijkheid van een server is ambetant.

  EMMA WATKINS

 
los amigos van Caleta de Famara waar de "normale" mensen wonen

A LA BARTOLA : 3 dagen per week muziek .... rolstoelvriendelijk cafeetje

Nu, bij mijn tweede bezoek heb ik veel steun nodig gehad omdat er veel gebouwd wordt overal en omdat er zo veel meer storm is dan vorige jaren. Ik heb een aantal nieuwe mensen leren kennen in de wereld van muziek en entertainment, wat het leven in Lanzarote nog boeiender maakt.

Het is opvallend hoe de mensen vriendelijk zijn in een land waar de zon schijnt. In koud België ziet men de mensen vlug het hoofd omdraaien uit schrik dat hen gevraagd zou worden een handje toe te steken als ze iemand in een rolwagen zien. Als ik in Lanzarote iets laat vallen of ergens blijf steken dan krijg ik, evengoed van touristen als van lokale mensen, efficiënte vriendelijke hulp, met een brede glimlach. Als ik wil "dansen" dan wordt er ruimte vrij gemaakt - in Gent wordt ik erop, gewezen dat ik té veel plaats inneem.

In Lanzarote zie ik dagelijks enkele mensen die me begroeten met een kwinkslag en een grapje en me informeren waar er feest en muziek te beleven valt. Terug keren naar België is altijd zeer triestig met het vooruitzicht van te moeten sociaal leven via telefoon, internet en TV. De eeuwige regen en kilte verandert er danig mijn sociaal leven.... en mijn fysieke vermogens :-(