BENZINE TANKEN en SHOPPEN op de autostrades:
TANKEN:  In FRANKRIJK - waar men de hoogste tol (péage) betaald - / BELGIË/NEDERLAND op de autostrades mag men niet rekenen op hulp, het is vooral een kwestie van een vriendelijke klant te vinden die een handje toesteekt, of het geluk hebben dat de kassier(ster) empathie heeft.
Op de autostrades en minder grote banen in SPANJE/ PORTUGAL en de CANARISCHE EILANDEN wordt men altijd spontaan geholpen! Er zijn altijd twee pompbedienden, één voor de kassa, één om de mensen te helpen.
In PORTUGAL heeft de nationale energie maatschappij GALP een speciale bieper die ter beschikking is van alle minder validen en in alle GALP stations functioneert om de pompbediende "op te beepen".

SHOPPEN & DIENSTEN op autostrades.

OVERAL in EUROPA zijn de winkels, restaurants en toiletten van de benzinestations toegankelijk voor rolwagens! Men mag zich niet ergeren aan het feit dat de meeste toiletdeuren langs de binnenkant niet sluiten - ik zet er mijn rolstoel voor en denk: "mens erger je niet, zij weten niet dat veel rolstoelgebruikers niet mentaal gehandicapt zijn". Het is duidelijk dat de Europese wetgeving - waar winkeliers en zelfstandigen over spreken - toegepast wordt op alle hoofdbanen. Van zodra men de hoofdbanen verlaat en geen 4/5 sterren hotel kan betalen heeft men problemen voor het vinden van logement/toiletten en andere diensten.
Geen enkele oude stad in Europa is er beter aan toe dan Gent, met hun kobbelbaantjes, stoepen en trappen, antieke bed&breakfast huisjes, begijnhoven, musea en andere onbereikbare uitstapjes en alternatief logement.
Ik heb geleerd dergelijke frustraties uit de weg te gaan. In de natuur is er meestal plaats voor mijn bestelwagen waarin ik een bed en de rolstoel steeds ter beschikking heb, het zij om te camperen, hetzij om op de autostrades te overnachten, zoals de vrachtwagen chauffeurs doen. Dan ga ik vlak voor de winkel op de parkeerplaats voor gehandicapten staan, goed zichtbaar en dus veilig.
Mijn ellenlange zwerftochten van vroeger hebben me geleerd hoe die vrijheid op een veilige manier te beleven. Ik zie aan de reacties van de mensen onderweg dat ze zelden of nooit een rolstoelgebruikster alleen op reis zagen, de mobilhome reizigers zijn het meest solidair en begrijpen mijn drang naar onafhankelijkheid.
  

Lift autostrade Frankrijk:

Een bak met drie doorschijnende wanden, een groot handig controlepaneel! Open bak dus geen claustrofobie. Uiterst handig voor de rolwagens maar ook voor buggies en het personeel van het restaurant op het transport het eerste verdiep.

CAMPINGS:

Op het uiterst zuiderse puntje van Spanje in een goed verzorgde CAMPING RIO JARA in TARIFA met alle nodige faciliteiten voor rolwagen gebruikers (grote badkamer met toilet met eigen sleutel) vond ik mijn eerste verblijf.
Ik kwam over als spectaculair, zijnde alleenstaande reizende vrouwelijke rolwagengebruiker op een camping. Een massa gewenste en ongewenste aandacht overviel me. Gelukkig was er een heel tof engels koppel naast mij, die zich zonder zich op te dringen nuttig opstelde en uitstekende gesprekspartners werden bij de open haard.
Ik was onvoldoende voorbereid om in deze nieuwe grote auto, waar een bed in geïnstalleerd werd vlak voor mijn vertrek, te kamperen. Na een tiental dagen vluchtte ik naar een hotel en schreef:

10 geboden voor de alleenstaande kampeerder in rolwagen :-)
-Zoek een camping met effen grond  (anders vouwt de autolift niet volledig open en kan je niet uit de auto en, met de rolwagen rondrijden op putten, bulten, nat lang gras en andere is een hel)
-Onderzoek eerst grondig de sanitaire infrastructuur (met een ei op zitten en niet binnen geraken in 't WC is wreed, uitglijden met je rolwagen op spiegelgladde hellende douche vloer is zeer gevaarlijk; mijn rolstoeltafel brak ervan)
-Zorg dat er een vriendelijk gezicht naast je staat (je hebt ze nodig om je aan te sluiten aan elektriciteit, alle aansluitingen zijn laag bij de grond en men moet keihard duwen om de stekker erin te krijgen - campingpersoneel onvindbaar)
-Zorg voor een degelijke voorraad vers vezelrijk voedsel (als er een "supermercado" open is in de buurt eet je dagelijks brood dat smaakt naar watten en kaas waarvan men niet zeker weet of het kaas of verharde boter is; als de supermarkt niet open is dan wordt het vasten of naar de stad rijden. De openingsuren van de snackbar zijn zuiders, dus onvoorspelbaar vooral in SPANJE)
-Bij elke verplaatsing met de auto, Alles goed vastbinden en afzetten (vooral de rolwagen, lift, computer, laders allerhande, koffiezet ... gaan hun eigen leven leiden als je remt)
-Leg onvermijdelijke elektriciteitskabels goed vast op een veilige afstand van elkaar (Ze raken verstrengeld en je wordt gek van ellende die wirwar los te moeten wringen vooral als je s"avonds bij plots opkomende kilte je elektrisch vuur wil aanzetten)
-Laat je elektrisch vuur niet brandend op de vloer staan, s"nachts (anders valt er een kussen bovenop en.... bij mij was het al aan het schroeien)
-Maak de batterijlader van je rolwagen vast aan je rolwagen. Als je dan vergeet de batterijen te laden en je niet meer tot aan de camping geraakt kan je ze op café laten opladen ( met het risico zelf geladen naar huis te sukkelen.)
-Hou voldoende afstand van opdringerige helpende handen (ze vervelen zich en proberen hun leven interessanter te maken door kreupelen te helpen, ze stelen je privacy en zelfstandigheid in een oogwenk en generen zich niet ongewenst je lijf aan te raken)
-Zorg dat je in een hotel zit vooraleer je in een hospitaal terecht komt.

IK vluchtte naar PORTUGAL en vond er verschillende campings in de Algarve, allemaal met voldoende rampen en diensten voor rolwagens, weliswaar bij de ene beter dan de andere.
Het grote probleem van ZUID PORTUGAL is dat de nachten zeer koud zijn in de winter. Men moet rekening houden met schommelingen van 25 graden overdag naar 5 graden 's nachts, een afrader voor gezonde mensen en zeker voor mensen met reumatische aandoeningen.

HOTELS Buitenland:
Tussen toeristen gaan zitten in chique hotels en al mijn spaarcenten zien wegspoelen heb ik overwogen. Bij bezoek aan een van de meer "bescheiden" hotels, met kamers met zeezicht, schone tapijten en lusters in de receptie.... stond ik te wachten terwijl de manager (chique madame met perfecte tailleur en elk haartje van haar permanent op de juiste plaats) overduidelijk honing aan het smeren was op twee gezichten die eruit zagen als half verteerde pannenkoeken van twee vette Duitsers die zich de stomste banaliteiten lieten welgevallen... na korte tijd keerde ik zachtjes mijn kar en probeerde geruisloos te verdwijnen. De vloer piepte verschrikkelijk en het tapijt schoof weg: "de manager zei "wait a second, I 'll be right with you", ik reed verder en zei "no thank you I have seen enough" zonder me nog om te draaien.

JEUGDHOTELS (Portugal)
Hotels zoeken..... en wreed veel geluk hebben.
Waar is er een jeugdhotel waar ik binnen kan? Dacht ik. Ja, Bingo, in Lagos (Algarve, Portugal). Op het info blad staat een rolstoel, dus moet het geschikt zijn. Alles in het hotel was perfect, maar het voetpad té hoog en té smal, dus eigenlijk niet geschikt voor rolstoelgebruikers. Er wordt me beloofd dat "er iets zal gedaan worden aan die borduur van de ingang"; ik zag dat het een kwestie van stadsdiensten ging worden en legde mijn boontjes niet te weken.
Er werd met de manager een speciale prijs afgesproken voor kamer met badkamer. Nog steeds boven mijn budget maar waar kon ik beter vinden?
Gedurende een week moest ik vragen om planken te leggen om buiten te kunnen, en begon me daar wel wat verveeld bij te voelen. Na één week werd het voetpad verlaagd door de dienst van de stad Lagos. "Een mirakel" dacht ik, en bleef er zes weken.

Waar vindt men stadsdiensten die zo vlug reageren op een aanvraag voor toegankelijkheid?

Wie graag grapjes en ervaringen deelt schrijft naar :
info@krakendekarkassenopwielen.be