ERGOTHERAPEUTEN:

Wie graag grapjes en ervaringen deelt schrijft naar :
info@krakendekarkassenopwielen.be




Wie al ooit ergotherapeuten over de vloer had zal wellicht opgemerkt hebben dat man of vrouw steeds een soort boyscout gedrag vertonen. Of ze nu opgeroepen worden om je papieren van het Vlaams AGENTSCHAP in orde te brengen of om een rolwagen of gelijk welk ander "hulpmiddel" aan te raden mag je erop rekenen dat ze het allemaal beter weten en je mag er zeker niet op rekenen dat ze zullen luisteren naar je noden. Ze beslissen of je recht hebt op een keuken van 10.000 euro waar je sowieso niks kan mee aanvangen maar "niet mag weigeren". Ze moedigen je aan om zo veel mogelijk te profiteren van het Vlaams Fonds voor sociale integratie van gehandicapten. Ik kan daar absoluut niet mee om, ik vind het fantastisch dat er zo een fonds bestaat, een unieke kans voor mensen als ik die zich tot het uiterste inzetten om onafhankelijk te leven. Van zo een organisatie proberen profiteren vind ik ronduit degoutant.
Een rolwagen kopen doe je beter van een auto vertegenwoordiger, dan heb je tenminste de kans dat je hem eerst eens mag proberen. Ik kreeg die kans in elk geval niet.

De ergotherapeut van mijn vorige mutualiteit (ik veranderde omdat ze totaal incompetent bleken te zijn in het aanvragen van hulpmiddelen) heb ik nooit gezien, ik heb wel een uitgebreid verslag van mijn leefsituatie gekregen (hetgeen hij telefonisch regelde) en een aanvraag van hulpmiddelen dat zelfs een persoon die volledig lam is zou doen blozen. Volgens hen moet men overdrijven en veel te veel aanvragen. Ik heb dat geweigerd en heb gans mijn aanvraag zelf in orde gebracht. Alle hulpmiddelen die ik echt nodig had en heb aangevraagd heb ik gekregen, de rolwagen en autolift in spoedprocedure (drie weken).
Eerlijk duurt het langst.