|
|
|
|
EEN ROLSTOEL KOPEN? HUREN? KRIJGEN?
Wie graag grapjes en ervaringen deelt schrijft naar : 
info@krakendekarkassenopwielen.be
OPGEPAST, onderstaand verhaal van aanvraag was geldig tot 1/10/2005, NU mag het Vlaams Fonds niet meer beslissen over rolwagens en is men totaal afhankelijk van de willekeur van de MUTUA1LITEIT, ZIV adviserend geneesheer. Ik voldoe aan alle criteria van de nieuwe wetgeving voor een electrische rolwagen en kreeg een nieuwe weliswaar, na een waar kruisverhoor en veel vernederingen om aan een Multi Disciplinair Team rapport te geraken.
Na die rugoperatie 2001 gebruikte ik een rolstoel geleverd door B M. Een manuele rolstoel, met waarborg van de firma NV.V, serie/garantienummer 454109, men had niet gemeld dat men 30.000 Belgische franken moest betalen indien men moest overschakelen naar een elektrische binnen de drie jaar.
In het midden van de straat, viel het voorwiel eraf en heb ik me ernstig bezeerd. Bij teruggave van de rolstoel om die te vermaken kregen we (mijn begeleider die schriftelijk getuigde van het voorval) te horen dat er reeds verschillende rolstoelen waren binnengebracht met dezelfde "fabricage fout". Dit voorval heeft mijn revalidatie ernstig vertraagd en veel pijn bezorgd. De huisarts, specialist en ikzelf protesteerden per brief, fax en telefoon maar niemand in de BM vond het noodzakelijk te reageren of die rolwagens uit de winkel te halen.
Iedereen zei: "dat kan je toch zo niet laten", niemand zei wat ik moest doen om het niet zo te laten. Hoe kan ik op mijn eentje een confrontatie aangaan tegen zo een mammoet van bureaucratie? Wat zou het opleveren?
Uiteindelijk (2002) slaagde ik er niet meer in me buitenshuis te verplaatsen met een manuele rolwagen en moest ik een elektrisch wagentje aanvragen. Dat moest eerst geweigerd worden door het RIZIV (naar het schijnt zetelt de firma V in het RIZIV) - het RIZIV gaf alleen maar elektrische rolwagens aan mensen die zich helemaal niet meer kunnen verplaatsen. Drie maanden na de aanvraag van die evidente weigering kon ik eindelijk mijn aanvraag indienen bij het Vlaams Fonds voor sociale integratie van personen met een handicap.
Drie weken later werd met spoedprocedure de beslissing genomen, een elektrische rolwagen en liftje voor auto samen ter waarde van 13.000 euro toe te kennen.
Maar de kapotte manuele rolwagen die ik "gekregen" had van de BM moest afgetrokken worden van mijn toelage: 700 Euro..... Die manuele rolwagen staat wellicht nog steeds kapot in het magazijn van de BM.
Ik ben kort daarop veranderd van Mutualiteit kwestie van niet te blijven hangen aan de wrange gevoelens die dit incident met zich meebracht en koos dus voor een onafhankelijke mutualiteit waar het multidisciplinair team voor de aanvraag van hulpmiddelen uitstekend functioneerde, tot wanneer de wetgeving veranderde en ik totaal afhankelijk werd van de willekeurige beslissingen van hun adviserend geneesheer en gebrek aan Multidisciplinair Team.
Politiek getint of niet, het is overal hetzelfde.... 
Het Vlaams Agentschap voor personen met een handicap is een organisatie die volgens mijn ervaring ook uitstekend functioneert. Ze zijn heel specifiek over de hulpmiddelen die "sociale integratie" (tot 2006: "Vlaams Fonds voor sociale integratie van personen met een handicap") aanmoedigen. Ik heb in al mijn aanvragen mijn behoefte aan mobiliteit en onafhankelijkheid uitgedrukt, daardoor kreeg ik een rolwagen, plateaulift, automatische deuren en andere onbetaalbare onmisbare hulpmiddelen. Toch moet men realistisch zijn, de opleg die men zelf betaald kan vrij hoog zijn. Bij mij werd het 2.500 euro voor de rolwagen, 1000 voor de lift en evenveel voor automatische deuren en draaistoel. Moeilijk bijeen te sparen van een invaliditeitspensioen. NU (2007) HEB IK ALLE NOODZAKELIJKE HULPMIDDELEN OM EEN ROLWAGEN TE VERVOEREN EN Zo zelfstandig mogelijk te leven.
Maar het VAPH mag geen rolwagens meer vergoeden: zie pagina op deze site:" Nieuwe ZIV wetgeving oktober 2005"
