AANKOOP Tweede ELECTRISCHE ROLWAGEN: LIBER-T

LIBER-T: In de auto/Monovoetplaat/blokkage systeem aangepast

             Comfortabele rugleuning aangepast aan mijn gestalte

Bescherming hoog laag, 10 km per uur, Monovoetplaat in hout, Houten zitting met Roho kussen, Extra laag om aan tafel mee te schuiven.....
    

Acessoires.... klein, mooi afgewerkt.

Kortom een bijoutje!!!!!!


In 2002 kocht ik de eerste rolwagen, van een firma die - volgens mjn ervaring -  gespecialiseerd is in rolwagens voor verlamde mensen met namen als STORM EN DRAGON eerder speciaal voor kinderen dan voor mensen die in uiterst pijnlijke omstandigheden proberen zich te verplaatsen. Bij LIGTVOET kocht ik in 2007 een andere - het had 2006 moeten zijn maar PARTENA heeft geen Multi Disciplinair Team waardoor ik maanden moest wachten om in het revalidatie centrum UZ Gent de nodige vernederingen te ondergaan om dit rapport in te laten vullen door iemand die zich ergotherapeut noemt en zich onmenselijk gemeen en kleingeestig gedroeg.
Mijn nieuwe rolwagen noemt LIBER-T,  alvast een signaal dat dicht bij de gedachte staat een chronisch zieke zo veel mogelijk zelfstandigheid te geven en ervoor te zorgen dat de hulpmiddelen gebruiksvriendelijk en comfortabel zijn. Ik ging naar een Thuiszorgwinkel van CM in de hoop niet meer geconfronteerd te worden met de competitie geest van mijn vorige verstrekkers (zelfstandig bedrijf dat oude té hoge zonder vering modellen met gebrekkige hoofdsteun aansmeert aan chronisch zieken die hun eerste rolwagen kopen).
Nu zijn de verlichting, de snelheid van 10 km per uur en de hoog/laag inbegrepen.oef
Het is een heerlijk wagentje, perfect aangepast aan mijn noden waardoor ik langer en met minder pijn gebruik kan maken van mjn rolzetel. De technicus die de rolwagen Ligtvoet LIBER-T aanpastte en leverde had respect voor mijn wensen.

De MONOVOETPLAAT is zo veel gebruiksvriendelijker en neemt minder ruimte in, ook om mee te zitten aan tafel.

EERSTE slechte AANKOOP 2002 (lang geleden toen ik voor de eerste keer het beroep  "verstrekker" ontdekte)
Op dat vlak staat men er helemaal alleen voor en mag een chronisch zieke die nog alles een beetje kan zeker niet rekenen op ergo - therapeutische begeleiding. Hulpmiddelen die pijn verminderen blijken aan hen niet besteed.
Bij aankoop van de rolwagen werd bijna alles wat ik belangrijk vond over het hoofd gezien: Ik vroeg "de beste versie" omdat ik denk dat men zoiets éénmaal koopt.
Het ding kostte in 2002, 11.000 Euro (zelfde bedrag als een nieuw autootje), ik kreeg 8000 euro van het Vlaams Fonds (3000 persoonlijke opleg voor verlichting, snelhied aanpassen, deel van hoog/laag, kapotte onbruikbare manuele...) en een herstellings "korf" van vier jaar (4 x 10% van de basis waarde).
- De hoog/laag lift waarbij de zetel naar omhoog gaat werd "vergeten" bij het opmaken van de offerte , een ongelofelijk belangrijke sociaal - psychologische steun voor iemand die "uiteindelijk moet toegeven" aan een rolstoel. Het geeft een hogere graad aan zelfstandigheid en is sociaal comfortabel.
Het extra laag zitten heb ik pas ontdekt in 2004. Zonder deze extra lage zitting kan men nooit mee aan tafel zitten! Dit bestaat sinds het jaar 2000 maar "mijn" ergotherapeut vond dit niet de moeite te melden waardoor ik al vier jaar uitgesloten wordt van gesprekken aan tafel en de artitis in mijn halswervels veel verergerde! Onverschilligheid? patenten? monopolies? competitie?
De lift voor het aanpassen van rugleuning was er niet bij en is zeer belangrijk voor ruglijders om de "zwaartekracht" te kunnen verleggen en dus pijn te bestrijden. Dit heb ik 6 maanden na ingebruikname kunnen in orde brengen. Hiervoor werd 400 euro van mijn korf afgetrokken, de lift van de zitkanteling werd 2 x vervangen (telkes was ik "net uit garantie")en slonk mijn reparatie korf aan beangstigende snelheid.
De hoofdsteun: Na vier jaar sukkelen met de hoofdsteun en er allerhande kussentjes op vast te maken kwam ik tot de ontdekking op de REVA beurs dat aan de hoofdsteun een stuk ontbreekt waardoor het té ver achteruit staat en dus alweer een bron van pijn betekent. De gepaste hoofdsteun lag in het magazijn maar kreeg ik niet. Mijn korf was bijna leeg!
Er werden mij levensgevaarlijke aluminium "gootjes" voor trappen meegegeven (75 euro) té smal voor mijn rolwagen en onstabiel. Na een paar pijnlijke ongelukjes werden loodzware houten planken gemaakt, nogmaals 150 euro.

Het is de vaste gewoonte dat een nieuwe rolwagen één week op proef gebruikt wordt vooraleer er beslist wordt of die al dan niet gepast is voor de individuele noden van de gebruiker......en er overgegaan wordt tot de definitieve aankoop. Ik heb mijn rolwagen voor het eerst gezien toen die thuis stond en ik de leveringsbon onmiddelijk moest tekenen. De verkoper/ ergotherapeut had exact 5 minuten tijd om uit te leggen hoe ik met de batterijen moest omgaan.

Het is een heel goeie machine en ik was reuze content dat ik me niet heb laten intimideren door de onverschilligheid die me te beurt viel waardoor ik ook een "hoog-laag" lift heb, verlichting en verhoogde snelheid (10km per uur in plaats van 6), twee plezant & veilig wordt "gebrekkigen" blijkbaar niet gegund.
Tegen de tijd dat ik een nieuwe mocht aanvragen was de oude eindelijk "aangepast" en helpt nu iemand die "tussen twee stoelen" terecht kwam in de bureaucratie.

   

Rolwagen op stal met aangesloten batterij lader

PS: Een rolwagen is hoofdzakelijk gemaakt van ijzer en aluminium waardoor het ding ijskoud wordt in de winter (na tien minuten buiten straalt het kou uit en bevriezen mijn benen) en gevaarlijk heet in de zomer (als de voetsteunen te lang in de zon terecht komen kan je makkelijk je been verbranden).